რა უნდა ვიცოდეთ?
საკვერცხის კისტა სითხით ან სხვა შემცველობით სავსე წარმონაქმნია, რომელიც საკვერცხეში ან მის ზედაპირზე ვითარდება. რეპროდუქციულ ასაკში ბევრი კისტა ფუნქციურია, კეთილთვისებიანია და რამდენიმე ციკლში თავისით ქრება, თუმცა ყველა წარმონაქმნი ერთნაირი არ არის.
მნიშვნელობა დამოკიდებულია ასაკზე, ზომაზე, ექოსკოპიურ აგებულებაზე, სიმპტომებსა და მენოპაუზის სტატუსზე. მარტივი კისტა და რთული, მყარი კომპონენტების მქონე წარმონაქმნი განსხვავებულ დაკვირვებას საჭიროებს.
ძირითადი სიმპტომები და ნიშნები
- ცალმხრივი ან პერიოდული ტკივილი მცირე მენჯში
- სიმძიმის, ზეწოლის ან შებერილობის შეგრძნება
- ციკლის ცვლილება ან ტკივილი სქესობრივი კავშირის დროს
- ხშირად კისტა უსიმპტომოა და შემთხვევით ვლინდება
დიაგნოსტიკა და ექოსკოპიის როლი
ტრანსვაგინალური და საჭიროებისას ტრანსაბდომინალური ექოსკოპია აფასებს კისტის ზომას, კედელს, შიგთავსს, ტიხრებს, მყარ ნაწილებსა და სისხლის ნაკადს. კონტროლის ვადა ირჩევა კისტის ტიპისა და კლინიკური სურათის მიხედვით.
- მარტივი თუ რთული აგებულება
- ერთ ან ორივე საკვერცხეში მდებარეობა
- ზრდა წინა კვლევასთან შედარებით
- სითხე მცირე მენჯში და დოპლერული ნიშნები
მკურნალობა და შემდგომი ნაბიჯები
ფუნქციური კისტისთვის ხშირად საკმარისია დაკვირვება და განმეორებითი ექოსკოპია. მუდმივი, მზარდი, სიმპტომური ან საეჭვო წარმონაქმნისას გინეკოლოგი განიხილავს დამატებით კვლევას, მედიკამენტურ მიდგომას ან ოპერაციას.
როდის არის საჭირო გადაუდებელი დახმარება?
- უეცარი ძლიერი ცალმხრივი ტკივილი, განსაკუთრებით გულისრევით ან ღებინებით
- თავბრუსხვევა, გონების დაკარგვა, სისუსტე ან ცივი ოფლი
- ტკივილი სიცხესთან, ძლიერ სისხლდენასთან ან ორსულობის შესაძლო ნიშნებთან ერთად